TIL ÞÍN SEM GETUR EKKI HÆTT AÐ HAFA ÁHYGGJUR AF ÁLITI ANNARRA

 e.Kodo Sawaki, í íslenskri þýðingu Mikhaels Óskarssonar og Andra Fannars Ottóssonar.

Það er ekki einu sinni hægt að skiptast á prumpi við næsta mann. Hver og einn verður að lifa sínu eigin lífi. Ekki eyða tímanum í að velta því fyrir þér hver sé hæfileikaríkastur.

Augun segja ekki við augabrýrnar, “Jújú, við erum fyrir neðan ykkur, en við sjáum meira.”

Augabrúnirnar segja ekki við augun, “Gott og vel, við sjáum ekki neitt, en við erum fyrir ofan ykkur.”

Að lifa búddadharmað er að gegna hlutverki þínu fullkomlega án þess að vita af því. Fjallið veit ekki að það er hátt. Hafið veit ekki að það er víðáttumikið og djúpt. Hver og einn einasti hlutur í alheiminum er starfandi án þess að vita af því.

Söngur fuglsins og hlátur blómsins birtast af sjálfu sér,

algjörlega óháð manneskjunni sem situr í zazen við fjallsrótina.

Fuglinn syngur ekki til heiðurs þeim sem situr í zazen. Blómið blómstrar ekki til þess að heilla okkur með fegurð sinni. Á nákvæmlega sama hátt, situr manneskjan ekki í zazen til þess að öðlast uppljómun. Hver einasta vera raungerir einfaldlega sjálfið, í gegnum sjálfið, fyrir sjálfið.

Trú er að lifa eigin lífi, algjörlega fersku og nýju, án þess að vera gabbaður af einhverju.

Hei þú! Hvað ertu að glápa? Veistu ekki að þetta snýst um þig?

Rassgatið þarf ekki að skammast sín fyrir að vera rassgat. Fæturnir þurfa ekki að fara í verkfall bara af því að þeir eru fætur. Höfuðið er ekki mikilvægast af öllu, og naflinn þarf ekki að ímynda sér að hann sé faðir alls.

Samt er það  svo skrítið, fólk heldur að forsætisráðherrann sé svo óskaplega mikilvæg manneskja. Nef kemur ekki í stað augna, og munnur getur ekki komið í stað eyrna. Allt hefur sína sérstöðu sem ekki er hægt að líkja við nokkuð annað í allri veröldinni.

Börn að leik hafa klófest mús og hún engist um í gildrunni. Þau fylgjast spennt með þegar hún rífur af sér skottið og skrapar á sér nefið og blóðið rennur…á endanum kasta þeir henni í áttina að heimiliskettinum.

Ef ég væri í aðstöðu músarinnar, þá myndi ég við sjálfan mig, “Manndjöflar! Þið fáið ekki að leika ykkur að mér!” Og svo myndi ég einfaldlega sitja í zazen.